14
Jul-2014

Oerloper George vraagt naar de (on)bekende weg

blog   /  

foto georgeEn zo komt het dat ik urenlang met Sjors aan de telefoon hang. Over schone natuur en natuurschoon, over gedrag, beleving en intentie. Over blote voeten, hoe leuk het is om elkaar te ontdekken, over hondendrollen verpakt in plastic en hoe wonderlijk bizar dat is.

Sjors (op z’n netjes heet ‘ie George) belt me naar aanleiding van een tweet over waarom hij niet langer hardloopt maar wandelt. We delen onze voorkeur voor blootsvoets leven en weten al geruime tijd van elkaars bestaan maar rechtstreeks contact bleef wonderwel uit. Tot vandaag dus. Sjors roept mijn hulp in want hij is zoekende. Bijna dagelijks wandelt hij door het prachtige natuurgebied dat aan de rand van het dorp ligt, aan het begin daarvan is een horecagelegenheid, een parkeerplaats en even verderop een recreatiegebiedje met daar weer achter vele kilometers mooi Nederlands landschap. Het trekt mensen aan en waar mensen zijn is zwerfafval. George ruimt op maar het effect is niet groot genoeg naar zijn zin, vandaar zijn kun-je-me-eens-komen-helpen-Anne.

We gaan virtueel op pad en nemen de eerste de beste weg, het platgetreden pad:

Meer prullenbakken – Die volle prullenbakken dat is toch geen gezicht, of het andere uiterste: in de wijde omtrek geen prullenbak te bekennen. Het is klip en klaar dat er veel meer moeten komen, maar dan wel donkergroen of gecamoufleerd zodat ze niet zo lelijk opvallen in het mooie natuurgebied. (Prullenbakken werken uitstekend MITS ze áltijd tijdig geleegd worden en precies op díe locatie staan waar de voorbijganger op dát moment z’n arm uitsteekt om z’n prul te laten vallen. Zolang niet achter ieders reet een robotprullenbak op wieltjes rijdt die ja en amen slikt, is ‘100% dekking door openbare prullenbakken’ in de praktijk ondoenlijk en dan heb ik het nog niet over de personele kosten.)

Meer handhaving – Als er meer toezicht is laten mensen het wel uit hun hoofd om hun rotzooi niet mee naar huis te nemen. (De wet steekt zo in elkaar dat een bekeuring alleen dan uitgeschreven mag worden als het een heterdaadje betreft. In iedere prullebak een agent? Boven iedere puber en automobilist een drone?)

Mentaliteit – Van mijn ouders leerde ik om snoeppapiertjes in m’n jaszak te bewaren en thuis in de prullenbak te doen. Als iedereen z’n kinderen nou zo opvoedt. (Ik moet de eerste nog tegenkomen die er rond voor uitkomt dat ‘ie willens en wetens een leeggedronken flesje in de struiken mietert. Niemand doet het en toch zwerft het afval van jewelste. Ra ra hoe kan dat.)

Jong geleerd is oud gedaan – Zo eens per jaar zie ik van die groepen lagere school-kindertjes in gekleurde hesjes met prikkers in de weer. Tegen de tijd dat ze puber zijn gooien die kinderen hun energy-blikje niet zomaar weg. Of toch? (Pubers en hun gedrag vormen een grijs gebied. Daar kunnen ze weinig zelf aan doen, puberhersenen werken nu eenmaal niet) (Hoezo zetten wij, de volwassenen, onze 6 en 7 jarigen in om op te ruimen waar we zelf te lamlendig zijn om voor te bukken? Hoezo is dat geen kinderarbeid? Eeuwenlang was het normaal dat kinderen, ook de allerkleinsten, meehielpen om het gezinsinkomen te verdienen. Ze werkten mee op het platteland of in de huisindustrie met het weven van stoffen of het naaien van kleding. Er is niets mis mee dat kinderen een handje helpen, maar dan wel ook de ouders aan de bak!)

Na een tijdje komen we uit bij een paadje dat heet zelf doen. Zowel Sjors als ik hebben daar goede ervaring mee, het is een omhooglopend spiraalvormig pad dat langzaam maar zeker leidt naar een panoramisch uitzicht waarna de afdaling in omgekeerde richting nieuwe gezichtspunten openbaart.

Situatieschets: een groep strak in het pak zittende managers in een zaaltje. Sjors ervoor, hij is de trainert en ze hebben de ochtend doorgebracht met uitwisselen van verhalen uit de praktijk, geoefend in feedback geven op hun handelen en een stapel post-its volgekliederd (allemaal bloedserieus en uiterst zinvol natuurlijk). Heren, vanmiddag doen we het eens helemaal anders. U trekt uw schoenen en sokken uit en dan gaan we zo dadelijk naar buiten om een stukje blootsvoets te wandelen. Voor we dat doen, nog even foto moddervoetensnel 1 verzoek. Op het tafeltje voor u ligt een blanco vel papier en een stift. Schrijft u eens op welke woorden er door uw hoofd schieten bij het idee. U hoeft er niets mee te doen, draai als u klaar bent met schrijven het blad met de tekst naar beneden en laat het liggen. [de heren doen keurig wat hen gevraagd wordt en na het buitengaatse wandelingetje komen ze terug in het zaaltje] En heren, vertelt u me eens als u wilt, hoe heeft u het blootsvoetse ervaren? [Woorden als koud, warm, stekelig, zacht, lekker, vrij, hard, vrolijk, speels, kriebelig, sexy, worden hardop gedeeld.] Draait u dan nu eens het vel papier dat op uw tafel ligt om en lees wat uw gedachten waren vóórdat u deze ervaring had. [Woorden als eng, gevaarlijk, koud, warm, vies, schaamte, raar, ongezond, ongepast, akelig staan zwart-op-wit geschreven.] Wat valt hieruit te concluderen heren? ….. Juist.

foto straatexpositie zutphenUit mijn zwerfafvalreis praktijk vertel ik deze: Al bukkend loop ik over straat, op een bankje zitten mensen in gesprek, rond en onder hun voeten liggen flesjes, blikjes, zakjes en pakjes. Ik ruim op, in eerste instantie negeer ik hun aanwezigheid en op gegeven moment vriendelijk verzoekend of ik er even bij mag om dat ene flesje te grijpen dat tussen hun in onder het bankje ligt. Hun gesprek stokt. “Het is niet van ons hoor”, voelt er zich een geroepen. “Waarom ruimt u dat op, dat is toch voor de gemeente”, oppert de ander. Dat kan, zeg ik, maar het is ook ‘mijn’ straat en het geeft mij een goed gevoel om het even op te rapen zodat het schoon is. “Mij niet gezien, ik ga de rotzooi van een ander niet opruimen hoor”, stelt de een weer. “Nou ik vind het wel mooi van die mevrouw”, werpt de ander tegen, “ik erger me dood aan al die rotzooi en als iedereen zoals zij zou doen zou het een stuk schoner zijn”. Ik lach eens vriendelijk en deponeer de boel in de afvalbak naast het bankje. Met een vrolijke zwaai naar de zittenblijvers vervolg ik mijn weg.

foto raapopsewegDe handhaver zal vinden dat er niet is opgetreden: niemand is streng toegesproken, met geen vinger werd een schuldige aangewezen. De snelle oordelaar zal van mening zijn dat mijn actie geen resultaat heeft: de troep is opgeruimd maar de bankzitters hebben er niets aan meegeholpen, er is nauwelijks een gesprek geweest en de volgende dag zal het rond dat bankje opnieuw een zootje zijn. Wat was er wel? Dit: een zichtbare actie, een vriendelijk verzoek, een verdedigende reflex, een afschuiven van verantwoordelijkheid, een inzicht en, warempel, iets dat een manier biedt om te handelen. Niet door mij ingepeperd maar door henzelf uit eigen beweging geopperd. Het kan een uur een week een maand, vijf jaar of langer duren, maar ooit zal een van de bankzitters iets zeggen of doen waardoor het stokje van ‘zelf doen’ wordt opgepakt en doorgegeven en dan is er iets voorgoed veranderd.

foto paadjeOnze wandeling nadert het eindpunt. We begonnen op de bekende weg, sloegen de bocht om naar de gebaande paden en beklommen de bochtige weg naar het panorama om af te kunnen dalen naar de voet van de heuvel waar we ieder ons weegs gaan, gesterkt en gesteund in vrijheid van positief denken, voelen, handelen.

3

 likes / 2 Comments
Deel dit bericht:
  1. Sanne /

    Je kunt een stokje pas doorgeven als het door iemand is aangereikt. Het is dus maar goed dat er positieve stokaanreikers blijven, die ongeacht wanneer of zelfs óf er gepakt wordt, toch blijven geloven.

  2. Dees Gerrits /

    Lieve Anne, wat heb je toch een prachtige manier van schrijven. Ik weet het, ik van in herhaling. Maar een compliment is hier nogmaals op zijn plaats.
    Vooral de moraal van het verhaal (de op-een-na laatste alinea: het zaadje is geplant en zal vroeg of laat ontkiemen.
    Ga nog lang zo door, kanjer!

reageer op dit bericht


Click on form to scroll

Archief

> <
Jan Feb Mrt Apr Mei Jun Jul Aug Sep Okt Nov Dec
Jan Feb Mrt Apr Mei Jun Jul Aug Sep Okt Nov Dec
Jan Feb Mrt Apr Mei Jun Jul Aug Sep Okt Nov Dec
Jan Feb Mrt Apr Mei Jun Jul Aug Sep Okt Nov Dec