15
Nov-2013

Schoon gezelschap in Ekkersrijt

blog   /  

“Het zal wel stinken daar”, is de standaard opmerking als ik vertel over de excursie die ik had bij Baetsen afvalverwerking in Son. “Helemaal niet, het is er hartstikke schoon juist”, kan ik in alle eerlijkheid antwoorden. Schoon is uiteraard een relatief begrip. Smetvreesgevoeligen zullen er pukkeltjes van krijgen en ook de cleanroommedewerkers van ASML worden ongetwijfeld gek van de stofdeeltjes die er in de lucht hangen maar smerig is het nergens op het uitgestrekte terrein aan de rand van Ekkersrijt. Net als bij composteerbedrijf Van Iersel word ik ook hier ontzettend hartelijk ontvangen en na een algemene inleiding en een kop koffie struin ik onder begeleiding van Rutger en Karin (zij verzorgt o.a. op basisscholen lessen over recycling) over het terrein waar zwaar materieel af en aan rijdt om stapels puin, hout of kunststof op de juiste plek te krijgen. Veiligheidslaarzen en -hesje aan dus. Op zoek naar het zwerfafval dat door de composteerder terecht als verontreiniging gezien wordt. Voor dit recyclingbedrijf vormt datzelfde zwerfafval juist een te verwerken grondstof.

IMG_2140IMG_2147IMG_2142IMG_2152

Op deze locatie worden drie afvalstromen verwerkt – de overige stromen worden door Baetsen elders of door anderen uitgeplozen – deze drie stromen zijn hoofdzakelijk afkomstig van bouw- en sloop: puin/asfalt, hout en pvc. Deze zogenoemde ‘fracties’ maken een ronde langs allerlei huizenhoge machines die breken, schudden, zeven, schuiven en sorteren. Alles gaat gepaard met kracht en lawaai, heerlijk vind ik dat. Liefst zou ik er de godganse dag tussen rondstruinen want van zoveel power krijg ik een kick. Komen er behalve shovel en kraanbestuurders nog andere mensen aan te pas? Jazeker. Net als de jongen met de kruiwagen die bij Van Iersel het plastic uit het compost vist, werken er hier mannen en vrouwen die aan de lopende band met de hand sorteren, op de hout-stroom en op de pvc-stroom staan cabines waar aan weerszijden door medewerkers met rappe ogen en nog rappere handen precies díe stukken worden weggeplukt die er niet in thuishoren. Ik schuif heel even naast een van de medewerkers langs de hout-band en probeer mee te doen maar ik maak geen schijn van kans. Het effect van de bewegende stroom is duizelingwekkend en draaierig vraag ik hem of hij daar geen last meer van heeft: “Nee ik ben er inmiddels aan gewend, maar als de band – die van rechts naar links loopt – plotseling stilhoudt heb ik wel de neiging om naar rechts te vallen.” Het is een kunst hoor, dat sorteerproces.

IMG_2159

Het soort werk maakt dat werkzoekenden niet in de rij staan te dringen om hier aan de slag te mogen, als ik niet al leuk bezig was wist ik het wel: dan solliciteerde ik hier zolang het nog kan want Baetsen is aan het innoveren. De robot maakt zijn entree. Twee robots in feite, helemaal uit Finland. Omsloten door een stevige kooi doen de witte armen hun kunstje: draai, kijk, knijp, los, draai, kijk, knijp, los. Continu op hoge snelheid in beweging. De bedoeling is dat ze de stukken hout verwijderen en de stukken pvc ongestoord hun reis vervolgen. De handen van de robots zien eruit als wafelijzers (vergelijk: handschoenen versus wanten). Ooit geprobeerd met een wafelijzer een rond stuk hout te grijpen? Dan begrijp je dat die kooi er niet voor niets omheen zit. Het bonkt en knalt dat het een lieve lust is. Samen met de Finnen die via camera’s aan het plafond in realtime meekijken, werkt Baetsen hier aan de vervolmaking van het sorteerproces waar ooit geen mens zijn handen meer aan ‘vuil’ hoeft te maken. Mooi.

Voor wie zelf eens wil gaan kijken en leren over recycling is zo’n excursie een echte aanrader. Dat kan op een open dag bij Baetsen natuurlijk, maar informeer voor zo’n verfrissende kijk op afval gerust eens bij een verwerker in je eigen buurt.

IMG_2173Van één bedrijf naar een heel bedrijventerrein: het wordt voor mij mogelijk gemaakt door Amanda – communicatiecoördinator voor OndernemersVereniging Ekkersrijt en eigenaar van Q-studio die een zestal heren heeft weten te interesseren voor mijn initiatief. Tijdens een lunch wisselen we uit: wat doe ik, wat doen zij, waar zijn raakvlakken en hoe kunnen we elkaar helpen. Met Brabantse hartelijkheid delen we een broodje en ideeën. Het doet me goed om te horen dat deze ondernemers en Robert Visser, wethouder voor dit gebied, een brede kijk hebben op zwerfafval, ze experimenteren heel wat af met groenstroken, met afvalbakken, met schoonmaakploegen en met gedeelde verantwoordelijkheden. Gemeente Son en Breugel stelt zich actief op in de samenwerking met de op het terrein gevestigde bedrijven, een doorlopend proces waar parkmanager Henk Vogels gepassioneerd over spreekt tijdens de wandeling die we samen maken langs bekende grootheden zoals Ikea en Burger King.

IMG_2177 IMG_2179

Een treffend voorbeeld vind ik dit: het zwerfafval aan ene kant van de heg valt onder verantwoordelijkheid van de gemeente, aan de andere kant van de heg is het de taak van het betreffende bedrijf om op te ruimen. Redenering: de scheidslijn is duidelijk en ieder weet wat hem of haar te doen staat. Als ieder zijn deel doet blijft het schoon. Of dit dé aanpak is? Ik twijfel en opper dat zwerfafval zich aan geen ene heg stoort dus waarom zou je opruimers verplichten zich wel aan zo’n kunstmatige grens te houden. Waarom niet iedereen overal laten bukken? We komen niet direct tot één zienswijze en voor beide argumenten valt wat te zeggen. Bij deze nodig ik jou uit, lezer van dit blog, om mee te denken over welke (andere) manier ervoor zorgt dat zwerfafval hier geen leven lang ligt. [*antwoorden als “om te beginnen niet op straat gooien” tellen even niet mee.]

IMG_2186Met dank voor het paar warme sokken dat ik uit handen van voorzitter Jan van Hapert mocht ontvangen, neem ik van deze enthousiaste groep afscheid. Gebruikmakend van de collectieve expertise geef ik 1 huiswerkopdracht mee: denk eens met me mee hoe ik ondernemers in Nederland zover kan krijgen om me met een – liefst structurele – financiële bijdrage te sponsoren. Als tegenprestatie ga ik met plezier in op de uitnodiging om in 2014 nogmaals op bezoek te komen want dan staat er hier op Ekkersrijt iets bijzonders te gebeuren. Wat dat is? Wacht maar af.

 

 

 

 

 

 

3

 likes / 2 Comments
Deel dit bericht:
  1. Dorothé /

    Die sokken zul je niet snel verslijten denk ik ;-) very interesting allemaal

    groetjes,

    dorothé

  2. marjan de groot - deuzeman /

    het maakt niet uit waar en hoe die heg loopt, laat iedereen gewoon opppakken wat hij of zij ziet liggen

reageer op dit bericht


Click on form to scroll

Archief

> <
Jan Feb Mrt Apr Mei Jun Jul Aug Sep Okt Nov Dec
Jan Feb Mrt Apr Mei Jun Jul Aug Sep Okt Nov Dec
Jan Feb Mrt Apr Mei Jun Jul Aug Sep Okt Nov Dec
Jan Feb Mrt Apr Mei Jun Jul Aug Sep Okt Nov Dec