20
Dec-2013

U vraagt, ik draai (door) -de laatste etappe van 2013-

blog   /  

Met Maastricht als voorlopig eindpunt voor zwerfafvalreis 2013 lijkt het logisch om er vanuit Valkenburg rechtstreeks naar toe te lopen. Dat doe natuurlijk niet, Maastricht moet nog een dagje wachten, ik ga een kilometer of 14 oostwaarts naar weer een piepklein Limburgs pareltje: Wahlwiller. De zon schijnt (alweer!) en de route loopt veelbelovend over voetpaden tussen beschaapte weilanden, over het plateau van Margraten waar geen kip te bekennen valt en ik me godin in Frankrijk waan. Eentje die wandelt in plaats van loopt want de Löss blijft een maatje te glibberig en de hellingen een procentje te steil. Toch zou ik liever hardlopen, de reden daarvoor zit ‘m vooral in het tempoverschil en het effect daarvan op m’n innerlijke rust. foto-5In wandeltempo geniet ik ervan dat zelfs de kleinste details in het landschap me opvallen, ik hoor, ruik, zie en voel de buitenwereld, maar het gebrek aan fysieke inspanning resulteert in malen. Gedachten worden niet losgeschud maar draaien eindeloos rondjes binnenin m’n hersenpan en de wirwar van piekerdingen lijkt zich met elke stap verder te verstrikken. Tegengesteld aan wandelen maakt hardlopen dat ik geen sprietje energie steek in ‘hogere’ hersenactiviteit en juist dát zorgt voor ontknoping en ruimte, ruimte voor leegte, en Leegte (met een hoofdletter), zo ervaar ik op deze reis, is cruciaal. Leegte is niet de afwezigheid van iets, leegte is alles én niets tegelijk. Leegte is zijn, niet meer of niet minder en, voor de duidelijkheid, (in) leegte is geen ruimte voor zweverig gedoe of spirituele zennigheid.

foto-6

Stap. Maal. Stap. Maal. Tot voor kort was elke dag, elke ontmoeting als een verkwikkende bron waaruit ik naar hartelust kon drinken maar wat eerst een constante stroom was is nu niet meer dan een paar druppels. Waar is het water gebleven? Wat is het dat zoveel energie slurpt? Maal. Stap. Maal. Stap.

“Hoe ben je op het idee gekomen?” “Wat wil je bereiken?” “Waarom loop je op blote voeten?” “Wie is Babette?” “Waarvandaan ben je vertrokken?” “Hoe lang ben je al onderweg, hoe lang  blijf je nog lopen?” “Wat wil je hiermee zeggen?” “Hoe kom je aan logeeradressen?” “Heb je geen koude voeten?” “Wat is je doel?” “Welke plaatsen ga je nog bezoeken?” “Wie sponsort je?” “Is dát alles dat je bij je draagt?” “Wanneer ga je naar Spanje, Oost-Europa, Azië, Mexico, de rest van de wereld?” “Wat is het gekste zwerfafval dat je gevonden hebt?” “Waar ben je al allemaal geweest?” “Hoeveel kilo heb je al opgeraapt?” “Wat doe je als het sneeuwt?” “Wat is je boodschap?”

Langzaam stap ik door de prut. Sjllllupp, sjllllupp klinkt het en telkens als ik een voet optil voel ik hoe Limburg me in haar greep houdt. Löss maakt loslaten verrekte lastig.

ImageWahlwiller zal prachtig pittoresk zijn maar tegen de tijd dat ik arriveer is het bijna donker (dankzij het reflecterende jack dat ik gesponsord kreeg voel ik me gelukkig wel veilig langs de weg) en mijn hart maakt een sprongetje van blijdschap als nét op het moment dat ik de trap naar de voordeur beklim het licht in de huiskamer aanfloept.
Nog een keer het zó ontzettend goed bedoelde vagevuur vragenvuur vragenuur overleven, eten en dan naar bed.

Het zijn veel mensen die me toevertrouwen dat ze hun leven liever anders zouden inrichten, als ze de mogelijkheid hadden dan wisten ze het wel. Vol vuur vertellen ze me over zich inzetten voor anderen, over bijdragen aan een fijnere wereld, over liefde, compassie, bereidheid, over delen en over samen. De slotzin is al te vaak dezelfde “Tja als… dan… maar… dus… helaas. Vervolgens richten hun blikken zich op mij en in die honderden ogen lees ik een mengeling van berusting, afgunst, hoop, bewondering, beschuldiging, verlangen en die stilschreeuwende vraag. “Waarom jij wel en ikke niet?”

Met de Wahlwillertjes tref ik het dat zij uit die ándere groep mensen zijn, mensen die hun dromen werkelijkheid maken en daar de bijbehorende consequenties voor lief nemen. Zij die de schijnveiligheid van een vaste baan opgeven en genoeg(en) nemen met minder inkomsten en minder uitgaven, zij die elke dag een stap zetten in de richting van zelfverwezenlijking, zij die heus ook wel bang zijn maar zich er niet door laten weerhouden. Ik laaf me aan die bron van energie en besluit evengoed om de laatste etappe van 2013 naar Maastricht niet te voet maar per bus af te leggen. Het zal me wat.

foto-11Druk! Jesses wat is het hysterisch druk hier in het centrum van de oude stad. De kinderkopjes zijn zo goed als onzichtbaar zoveel voeten banen zich een weg van zogenaamd chique winkel naar zogenaamd nóg chiquere winkel, en allemaal in kerstsfeer. De geur van ik-kan-niet-geloven-dat-het-geen-dennenlucht-is vult mijn neusgaten, slierten met knipperende lampjes brengen me in verwarring en de hordes straatmuzikanten verkleed als kerstman/rendier/wijzeuithetoosten die mijn oren plagen met jingle bells maken dat ik als een Bor de Wolf naar de stilte van het buitenste buitenbos terugverlang. WAT DOE IK HIER?!?!

Wegwezen. Zo snel als ik kan ren ik naar het station, een enkeltje naar Den Haag, naar huis. De enige plek waar me niets gevraagd wordt. Niet hoe het was, niet wat ik heb meegemaakt, niet wat ik heb ontdekt, niet wat ik denk, niet wat ik vind, niet wat ik voel, niet wat ik wil.

3

 likes / 18 Comments
Deel dit bericht:
  1. http://www./ /

    I have nothing against microchipping, and I will have all future pets (cats & dogs anyway) chipped. Because it took me 4 days once to track an old cat down via two vets’ surgeries & the SPCA when some misguided soul mistook him for a skanky stray & handed him in.But I do agree with you, I’m at a loss as to how this will stop dogs attacking anyone.Frank Haden did a piece on it recently & I got the impression he thought the chips could be satellite tracked or something. Heh.

  2. eil kredit sofortauszahlung ohne schufa /

    Love you. Love this. This was the (yes) PERFECT thing for me to read today as I just put toilet bowl cleaner in all the toilets to soak, and am ripping open boxes of Mr Clean Magic Erasers to make my house less imperfect because I should be able to do this all – right? Work, clean my house and be a good mom and why is my house so messy?I love your perfect imperfection.

  3. http://www./ /

    ich kenne einen ähnlichen ort mit der gleichen sage, dass sich dort 2 riesen bekämpft haben, der liegt aber im riesengebirge im osten :) gglg!

  4. testsieger kfz versicherung /

    RE: – You are the person making weird claims that have me answering your questions about my business, then offering advice, but get this, you say you are outside of your expertise. I am having a hard time keeping up here, because this is a twitter thread, and the discussion was mortgage tax deductions. I’m more than happy to talk about my business, or any one else’s business if they are so inclined. – Rate this comment: 0  1

  5. Kaleigh /

    Just because BP has a Scandinavian sounding name doesn't mean that there wasn't any intrmraeriage at some point. He could be only part Swedish, Norwegian, or whatever. Also, Jehovah's Witness is a good guess because all of the JW's I know spend a lot of time out spreading the message and doing work for the church. I think that they do that so they do not socialize with outsiders, another reason that his dad was uncomfortable with him going to college.

  6. karel slot /

    Zoals Johny van Doorn alias de Selfkicker sprak: “De geest moet waaien ” !

  7. Bruun /

    Hey Anne,
    Wat een schitterende beschrijving en net als Hans zeg ik ……Als je weer in DELFT bent …laat het weten.
    Wens jou een heel sfeervolle rustige jaarwisseling en alle goeds en vooral Gezondheid in 2014 :)

  8. Hans Verbeek /

    Fijne Kerstdagen, Anne. Zo te lezen ben je aan een welverdiende pauze toe.
    Als je weer in de buurt van Delft komt, loop ik graag weer een stukje mee in de warmte, die jij verspreidt.
    Knuffel

  9. christa Hermans /

    Hey Anne, geniet van deze eindejaarsdagen. Even weg van die eindeloze (zelfde) vragen. Waarschijnlijk niet altijd even leuk. Maar het zijn vragen die bijdragen aan het succes van je onderneming.
    Sommige mensen zijn zelfs afgunstig. Wie weet wat je nog allemaal te weeg gaat brengen.
    Je schrijft prachtig over alles wat je meemaakt.
    Je bent een inspiratiebron voor velen, denk ik.
    Dikke knuffel.

  10. Dorothé /

    Anne wat een heerlijk eerlijk verslag!

    Verder het verschil tussen wandelen en rennen ervaar ik ook zo. Door de fysieke inspanning vraagt meer van het lijf en daarom kan de geest echt loskomen.

    Ga maar lekker een eindje rennen daar in den haag ;-) warme groeten (niet voor kerst) maar gewoon voor jou

    Dorothé

  11. Martin Pronk /

    Beste Anne, dank voor je energie de afgelopen maanden. Rust lekker uit en pak jet volgend jaar weer rustig op. Mooi blog en kan me er wel wat bij voorstellen. Groet!

  12. Marina /

    Hoogste Tijd voor n kerstbreak -:) chill…

  13. tom woltinge /

    als een godin n limburg. gelukkig kerst

  14. marian /

    hou van jou……… om wie je bent, niet om wat je doet…….. maar zelfs dat zou je geen malle moer moeten uitmaken…….. Laat anderen de musical maken en doe jij vooral wat je voelt dat je wil doen…… it’s all in the game babe……. ♥

  15. Bert van Soest /

    Ik heb ook dit jaar de 4 daagse in Berg en Terbijt gewandeld onder ideale weersomstandigheden( 4×42 km)en dat was een grote happening.
    Zo heeft iedereen zijn grenzen.
    Toppie Anne !!!!!!!!!!!!!!!

  16. alexandra /

    lieverd, neem efkes rust. Het is niet nogal een opgave, sociaal gezien. Even “niks aan je hoofd”, zelfs niet het lopen… Als je bij mij komt slapen zal ik je hooguit vragen wat je in je koffie/thee wilt, beloofd :)

  17. Erika /

    welnu, dan komen hier voor jou: 4 hugs om te overleven, 8 om vol te houden (of te onderhouden?), 12 voor je persoonlijke groei en tot slot een hele dikke knuffel van mij voor jou! Geniet van je eindejaarsreces (je mag ook naar Fr komen voor het echte godin-in-Frankrijk-gevoel)

  18. Sanne /

    Kinderen die vragen worden overgeslagen. Volwassenen lijken dat nog wel eens te willen vergeten. Hoewel ik mij de vragen ook wel kan voorstellen. Alles wat ‘anders’ is wordt automatisch gekoppeld aan een vraagteken. Het maakt mensen nieuwsgierig en soms net zo vervelend als dreinerige peuters die aldoor ‘maar waarom?’ Schreeuwen. Bedenk echter dat mensen het niet zo bedoelen. Beschouw vragen van hen als oprechte interesse en laat vervrlende journalisten vragen gewoon van je afgleiden. Makkelijker gezegd dan gedaan natuurlijk. Gelukkig helpt je hart luchten een hoop (ik weet er alles van ;-)) en kan je ondertussen even rustig bijkomen en hopelijk in het nieuwe jaar weer met nieuwe energie op pad.

reageer op dit bericht


Click on form to scroll

Archief

> <
Jan Feb Mrt Apr Mei Jun Jul Aug Sep Okt Nov Dec
Jan Feb Mrt Apr Mei Jun Jul Aug Sep Okt Nov Dec
Jan Feb Mrt Apr Mei Jun Jul Aug Sep Okt Nov Dec
Jan Feb Mrt Apr Mei Jun Jul Aug Sep Okt Nov Dec