04
Oct-2013

Het verhaal van de bakfiets, tranen en verdubbelen

 

IMG_1392“De sleutel vind je daar, je kamer is boven en als je alvast wilt douchen… ga je gang”, Karels gulle gastvrijheid doet wonderen en geeft me net genoeg puf om de laatste paar honderd meter naar zijn woning te overbruggen. Wat een opluchting om het fakir-asfalt en grindklinkers achter me te laten. He he, even languit op de bank met een kopje thee, in afwachting van kennismaking met m’n gastheer voor 1 nacht. Karel is één van de vele bewoners van dit centraal wonen-complex in Zevenkamp en het leuke daaraan is dat ik niet alleen hem mag ontmoeten maar nog veel meer mensen. Zo heeft hij ‘intern’ aangekondigd dat ik, voor wie interesse heeft, die avond van half acht tot half negen in een van de gezamenlijke woonkamers aanwezig zal zijn om te vertellen over mijn reis. Aansluitend ben ik welkom om aan te schuiven bij een Do-in les, een Japanse vorm van yoga, die gegeven wordt door Daniëlle. Maar eerst eten.

IMG_1407Vriendin Wilma heeft een feestmaaltijd gemaakt van pasta, gerookte vis en gestoomde andijvie terwijl Karel hoogstpersoonlijk OostindischeKers-bloemen heeft geplukt om toe te voegen aan de salade. Alsof dat niet genoeg is, is er als dessert plaattaart van snijbiet met amandelen en poedersuiker. Ja u leest het goed: een zoet nagerecht met snijbiet. Lekker joh!

Een hele dag blootsvoets lopen over fakir-asfalt zoals Johannes de Loper het noemt, levert behoorlijk gevoelige voetzolen op zo kan ik u vertellen. Als dan ook de bestrating rondom de huizen nog eens uit ruwe grindklinkers bestaat, nou dan heb ik het wel gehad. Op geleende schoenen schuifel ik achter Wilma aan naar de Do-in ruimte waar we met z’n zessen aan de oefeningen beginnen. Op zich gaan de bewegingen me redelijk goed af totdat Daniëlle aangeeft dat we op elkaars voetzolen gaan staan. WATTE? Alles in mij steigert bij het idee dat mijn buurvrouw met haar voeten bovenop de onderkant van de mijne gaat staan. De bedoeling is dat ik gestrekt op mijn buik ga liggen zodat m’n voetzolen naar het plafond gericht zijn en dat de ander zich onder aan mijn voeten opstelt en dan achterwaarts (zachtjes maar met volle gewicht) over mijn voetzolen omhoog loopt van mijn tenen tot aan mijn hakken. Ziet u het voor u? Ik ook. En dus spartel ik tegen. Het zijn de weldadige kreungeluiden van de andere deelnemers die me doen overhalen om het toch te proberen. Als zij het zo lekker vinden zal het niet zeer doen… hoop ik. Mijn partner voelt mijn aarzeling en begint met haar handen in plaats van haar voeten. Mmm, best aangenaam. Okee dan, kom maar op. Ik schijt peulen maar besluit om me over te geven aan de daadwerkelijke ervaring in plaats van aan de gefantaseerde angst en wat blijkt: het gaat best lekker eigenlijk maar jeetje wat een stortvloed aan emotie borrelt er uit m’n binnenste op. Na afloop voel ik de behoefte om toe te lichten waarom deze oefening me zó raakt dat ik er van moet janken. Pure kwetsbaarheid is het. Het besef dat nu ik hele dagen blootsvoets ga alle ervaringen, gevoelens, wie ik ben via de zenuwuiteinden van beneden naar boven bij me binnen komen en dat maakt dat die rare voetzolen ineens wezenlijk van belang zijn geworden. Ik ben er lichtelijk confuus van, vandaar die tranen. Het voelt als een groot geluk dat ik dit vreemde besef mag ervaren in deze liefdevolle omgeving bij mensen die ik tot een uur geleden niet kende en na vanavond niet meer zal zien.

Na een radio-interview met RTV Rijnmond in alle vroegte van de volgende morgen ben ik welkom op het ‘akkertje’ waar een begin is gemaakt met wat gerust een uit de kluiten gewassen moestuin mag heten. We rijden er per bakfiets naartoe. Nou ja ‘we’… Karel rijdt en ik zit met m’n luie poten in het bakkie. Het akkertje is zo ongeveer de hemel op aarde, kijk zelf maar

IMG_1398 IMG_1403  IMG_1421 IMG_1412

IMG_1439In de middag word ik voor de tweede keer die dag geïnterviewd, ditmaal door twee tweedejaars studenten aan de School voor Journalistiek in Tilburg die met de trein naar Rotterdam zijn gereisd en met kladblok en bandrecorder (jawel het bestaat nog) mij als studie-object inzetten. Ze treffen het niet. Karel en ik zijn meer dan een beetje melig en giechelen als bakvissen die zojuist uit een bakfiets zijn gesprongen. Klopt. De rit naar het akkertje was niet genoeg, Karel fietste zich een uur lang het schompes om mij met m’n zere voeten van Zevenkamp naar Rotterdam CS te brengen en onderweg werden we steeds doller. Hi-la-risch. Met geen pen te beschrijven zo leuk, tot en met de frontale botsing tegen een paaltje aan toe. (Stevig bakkie, geen schrammetje te zien.)
IMG_1427Eenmaal afscheid genomen besluit ik om een verrassingsbezoekje te brengen aan Tom. Lezers die dit blog al volgden toen het nog een blogje was, herinneren zich hem wellicht van de Beach Challenge verhalen waar Tom zich waagde aan de short-triathlon en ik als supporter in de weer was, die Tom dus is inmiddels chef-kok in het Hilton en druk druk druk met pannen. Gewoon even gezellig.

Op naar het volgende logeeradres. Toevallig ook een centraal wonen complex: De Banier. Hier ga ik Marije ontmoeten, ook wel bekend als de Verdubbeldame op twitter, facebook en blog. Door mee te helpen met zwerfafval rapen verdubbelt Marije het effect van mijn actie en dat doet ze niet alleen voor mij, dat doet ze voor heel veel anderen ook. Dien een verzoekje in en Marije verdubbelt het. U breit een trui voor koukleumende oma’s in Tadzjikistan? Marije breit met u mee. U schrijft een week lang dagelijks een gedichtje? Marije dicht er zeven mee. Doeltreffend en elegant. Eigenlijk precies zoals Marije zelf.

IMG_1431 IMG_1432 IMG_1436 foto

Tijdens de verdubbelopruimactie lopen we de volgende ochtend Wally tegen het lijf. Als hij hoort wat de bedoeling is, is zijn vraag “Wat is tot nu toe je mooiste vondst?” Met een wijd armgebaar wijs ik ons groepje aan “de mensen”. Mensen zoals deze schatten die hun vrije zondagochtend besteden aan het opgeruimd houden van de stad. Zij zijn mijn mooiste vondst.

 

 

5

 likes / 8 Comments
Deel dit bericht:
  1. Femke /

    Hoi Anne, ik heb je niet ontmoet, maar ik vind je stukje erg leuk om te lezen. Ik woon zelf ook in Centraal Wonen Zevenkamp. Ik hoorde dat je hierna naar Strijen gaat. Daar zit landgoed De Peerdegaerdt. Ze werken daar veel met vrijwilligers. Misschien kan je daar terecht? Succes!

  2. Yolande /

    Ha Anne, leuk om de verhalen te lezen over al die mooie ontmoetingen. Keep up the good work!

    Heeft de goudsbloemzalf nog geholpen?

  3. Linda /

    Ahhh wat mooi en leuk om te lezen! Ik hoop zo dat je bij ons komt als je naar Haarlem komt !! Liefs linda

  4. Karel Slot /

    Prachtig verhaal Anne. Gelijk doorgestuurd om mijn groot ego aan mijn dorpsgenoten te tonen.Met stichtelijk schijnheilgig Commentaar:”Nu hoor je ook eens van een ander! Hoe goed we het in het “Leukste Dorp van Rotterdam” CW7 en met de Perma Wollefoppers tuin hebben.”
    Alle halve en hele zolen in hun comfortzone(zoals ik) kunnen een stap dichter naar pijnlijke verlichting doen zonder slof en/of schoen.

  5. Marije /

    hun vrije ZATERDAGochtend, maar da’s een onbelangrijk detail ;) Leuk dat je me in rotterdam hebt opgezocht!

  6. Neally /

    Anne,
    zo maar met je mee mogen, op je reis.
    Op een reis die je zoveel meer brengt dan een berg afval.
    Tranen, en giechelend na een ‘trip’ in een ‘bakkie’ een interview geven.
    Het is weer een prachtige blog
    Ik lees je graag, Neally
    Excuses voor de hoofdletters, ik kan ze niet klein krijgen. Ook niet met knip en plak uit word.

  7. Tom Woltinge /

    je bent een topper anne

  8. sanne /

    Het zijn de kleine dingen die hem doen. Vooral in zo’n groot project wat jij bent aangegaan. En dat jij hebt aangedurfd. Een reis. Een droomreis. Een leerreis. maar vooral een reis die je nooit gaat vergeten. Net zoals al die prachtige ontmoetingen en mensen die je tegenkomt. Dat pakt niemand meer van je af.

reageer op dit bericht


Click on form to scroll

Archief

> <
Jan Feb Mrt Apr Mei Jun Jul Aug Sep Okt Nov Dec
Jan Feb Mrt Apr Mei Jun Jul Aug Sep Okt Nov Dec
Jan Feb Mrt Apr Mei Jun Jul Aug Sep Okt Nov Dec
Jan Feb Mrt Apr Mei Jun Jul Aug Sep Okt Nov Dec